ஆராதனைக்குரியவரே உம்மை உயர்த்தி ஆராதிப்பேன் – 2

பாவியான எந்தன் மீது பாசம் வைத்தீர் பாசத்தாலே உங்க ஜீவன் தந்து வீட்டீர் ஏழை எந்தன் நோய்களெல்லாம் சுமந்தவரே எனக்காக மரணத்தை ருசித்தவரே

paaviyaana enthan meethu paacham vaiththeer paachaththaalae ungka jeevan thanthu veetteer aezhai enthan nooykalellaam chumanthavarae enakkaaka maranaththai ruchiththavarae

நிலையற்ற உலகினில் நிம்மதியின்றி ஏராளம் மனிதர்கள் வாழ்கின்றாரே – அப்பா உங்க கண்களோ என்னைக் கண்டதே உங்க கருணையை நினைச்சிட்டா உள்ளம் பொங்குதே

nilaiyarra ulakinil nimmathiyinri aeraalam manitharkal vaazhkinraarae – appaa ungka kankaloo ennaik kantathae ungka karunaiyai ninaichchittaa ullam pongkuthae

மண்ணுலக மாயை என்னை மாற்றிடாமலே மகிமையான அபிஷேகத்தால் காப்பவரே விண்ணவரே உங்க பாதம் சேரும் வரையில் என் மன்னவரே கிருபையால் நடத்திடுமே

mannulaka maayai ennai maarritaamalae makimaiyaana apishaekaththaal kaappavarae vinnavarae ungka paatham chaerum varaiyil en mannavarae kirupaiyaal nataththitumae