அருளே! பொருளே! ஆரணமே அல்லும்பகலுந்துணைநீயே

நித்திய நாசமதின் பாதையில் செல்லுவோர்க்கே சத்தியம் கூறிடவே யாருமில்லையே கர்த்தரின் கருணையை இத்தரையறியா எத்தனையோ ஆத்துமாக்கள் அழிகின்றாரே

niththiya naachamathin paathaiyil chelluvoorkkae chaththiyam kooritavae yaarumillaiyae karththarin karunaiyai iththaraiyariyaa eththanaiyoo aaththumaakkal azhikinraarae

அந்தோ பாவங்களாலும் சாபரோகங்களாலும் நொந்தே அனுதினமும் நலிவோருண்டே எந்தையாம் ஏசுவின் மா அன்பும் வல்லமையும் எங்கும் எவர்க்கும் கூறிட எவர் வருவீர்

anthoo paavangkalaalum chaaparookangkalaalum nonthae anuthinamum nalivooruntae enthaiyaam aechuvin maa anpum vallamaiyum engkum evarkkum koorita evar varuveer

பின்மாரியின்றி பூவின் நற்பயிர் மடியுதே முன்மாரியின்றி மனம் வாடிடுதே ஆவியின் கனிவுடன் போராடி ஜெபிப்போம் செவியில் பெருமழையின் ஓசை கேட்குதே

pinmaariyinri poovin narpayir matiyuthae munmaariyinri manam vaatituthae aaviyin kanivutan pooraati jepippoom cheviyil perumazhaiyin oochai kaetkuthae

ஏதுமே செய்யவொண்ணா இராக்காலம் அடுக்குதே ஏகமாய்ப் பகல் அதின் கிரியை செய்வோம் அப்போஸ்தலரின் உபதேசத்தின் ஒளியில் இப்புவியோர் வந்திடவே விரைந்தழைப்போம்

aethumae cheyyavonnaa iraakkaalam atukkuthae aekamaayp pakal athin kiriyai cheyvoom appoosthalarin upathaechaththin oliyil ippuviyoor vanthitavae virainthazhaippoom