ஆப்ரகாமின் தேவன் அவர், உன்னை ஆசிர்வதித்து பெருகப் பண்ணுவார்

பரம் விட்டு தரணியில் வர நினைந்தவரே நர ரூபம் அணிந்தனரே மருள்வினை மாய்த்திட தளர்வினை நீக்கிட மரணம் தனையே உவந்தார்

param vittu tharaniyil vara ninainthavarae nara roopam aninthanarae marulvinai maayththita thalarvinai neekkita maranam thanaiyae uvanthaar

கருணையும் கிருபையும் இரக்கம் தாழ்மையுமே உருவாக அமைந்த இவர் அரூபியாய் இருந்தோர் சொரூபியாய் பிறந்தே அருவி போல் இகத்தில் வந்தார்

karunaiyum kirupaiyum irakkam thaazhmaiyumae uruvaaka amaintha ivar aroopiyaay irunthoor choroopiyaay piranthae aruvi pool ikaththil vanthaar

நரிக்குமோர் குழியுண்டே பறவைக்கோர் கூடுண்டே மரி மைந்தர்க் கிடமில்லையே பரிந்து ஏற்றிடவே அமிர்ந்தோரை கரையே தெரிந்தனர் ஓர் குடிலே

narikkumoor kuzhiyuntae paravaikkoor kootuntae mari mainthark kitamillaiyae parinthu aerritavae amirnthoorai karaiyae therinthanar oor kutilae

திருமனையாகும் பரிசுத்த சபையதுவே நிறுத்தவே தம் முன்னிலையே சந்தோஷமுடனே சகித்திட சிலுவை வந்தனர் விந்தையிதே

thirumanaiyaakum parichuththa chapaiyathuvae niruththavae tham munnilaiyae chanthooshamutanae chakiththita chiluvai vanthanar vinthaiyithae

இவரே எம் நாயகனும் இவரே ஆயனுமே இவரே இம்மானுவேலனே இவரடி பணிந்தே புகழ் முடி சூட்டவே வருவீரே பரிசுத்தரே

ivarae em naayakanum ivarae aayanumae ivarae immaanuvaelanae ivarati paninthae pukazh muti choottavae varuveerae parichuththarae