மா பாக்கியர் அடியார்.

தெய்வன்புதான் மா இனிமை அதற்கென்றே என் உள்ளத்தை கொடுத்திருக்கிறேன் என் மீட்பர் அன்பின் அளவை அறிவதே என் மகிமை எப்போது அறிவேன்?

theyvanputhaan maa inimai atharkenrae en ullaththai kotuththirukkiraen en meetpar anpin alavai arivathae en makimai eppoothu arivaen?

பாதாளம் சாவைப் பார்க்கிலும் அவரின் நேசம் பலமும் ஆழமுமானதே பூலோகத்தார் எல்லோருக்கும் மாட்சிமையுள்ள வானோர்க்கும் எட்டாததாயிற்றே.

paathaalam chaavaip paarkkilum avarin naecham palamum aazhamumaanathae poolookaththaar elloorukkum maatchimaiyulla vaanoorkkum ettaathathaayirrae.

தெய்வன்பின் ஆழம் கர்த்தாவே அளந்துபார்த்தவர் நீரே அன்பின் பிரவாகத்தை என் ஏழை நெஞ்சில் ஊற்றிடும் இதே என் உள்ளம் வாஞ்சிக்கும் தீராத வாஞ்சனை.

theyvanpin aazham karththaavae alanthupaarththavar neerae anpin piravaakaththai en aezhai nenychil oorritum ithae en ullam vaanychikkum theeraatha vaanychanai.

உம் திருமுகம் பார்ப்பதும் உம்மண்டை நித்தம் சேர்வதும் என் முழு வாஞ்சையாம் உம் திவ்விய சத்தம் கேட்பது எனக்கு இன்பம் களிப்பு என் மோட்ச பாக்கியமாம்.

um thirumukam paarppathum ummantai niththam chaervathum en muzhu vaanychaiyaam um thivviya chaththam kaetpathu enakku inpam kalippu en mootcha paakkiyamaam.