தேவா என்னைப் படைக்கிறேன்

மேவிய தயை நிரம்பி, ஆவலுடனே விரும்பி, பாவி எனையே திரும்பிப் பார், ஐயா, ஸ்வாமி! – தேவா

maeviya thayai nirampi, aavalutanae virumpi, paavi enaiyae thirumpip paar, aiyaa, svaami! – thaevaa

பொல்லா உலகம் பகை, எல்லாச் செல்வமும் புகை; வல்லா, உனின் கிருபை கூர், ஐயா, ஸ்வாமி. – தேவா

pollaa ulakam pakai, ellaach chelvamum pukai; vallaa, unin kirupai koor, aiyaa, svaami. – thaevaa

அந்தி சந்தியும் விடாமல், தந்திரப் பசாசடாமல், எந்த விதமும் கெடாமல் ஆளுமே, ஸ்வாமி! – தேவா

anthi chanthiyum vitaamal, thanthirap pachaachataamal, entha vithamum ketaamal aalumae, svaami! – thaevaa

சர்ப்பனை[1] யதாய் உலகம் இப்படித் துரோகம் செய்தால், எப்படி அடிமை கரை யேறுவேன், ஸ்வாமி! – தேவா

charppanai[1] yathaay ulakam ippatith thurookam cheythaal, eppati atimai karai yaeruvaen, svaami! – thaevaa

எத்தனை துயர் அடைந்தேன்! மெத்தவும் மன துடைந்தேன்; சித்தம் இரங்காய், என் மணவாளனே, ஸ்வாமி! – தேவா

eththanai thuyar atainthaen! meththavum mana thutainthaen; chiththam irangkaay, en manavaalanae, svaami! – thaevaa

இந்தத் தினத்தில் எனக்குத் தந்த சுகத்துக்குனக்கு வந்தனம்! அனந்தனந்தம் ஸ்தோத்திரமே, ஸ்வாமி! – தேவா

inthath thinaththil enakkuth thantha chukaththukkunakku vanthanam! ananthanantham sthooththiramae, svaami! – thaevaa