தேவ பிதா எந்தன் மேய்ப்பன்

ஆத்துமந் தன்னைக் குளிரப்பண்ணி அடியேன் கால்களை நீதி என்னும் நேர்த்தியாம் பாதையில் அவர்நிமித்தம் நிதமும் சுகமாய் நடத்துகின்றார்

aaththuman thannaik kulirappanni atiyaen kaalkalai neethi ennum naerththiyaam paathaiyil avarnimiththam nithamum chukamaay nataththukinraar

சா நிழல் பள்ளத்திறங்கிடினும் சற்றும் ங்கு கண்டஞ்சேனே வான பரன் என்னோடிருப்பார் வளை தடியும் கோலுமே தேற்றும்

chaa nizhal pallaththirangkitinum charrum ngku kantanychaenae vaana paran ennootiruppaar valai thatiyum koolumae thaerrum

பகைவர்க் கெதிரே ஒரு பந்தி பாங்காய் எனக்கென் றேற்படுத்திச் சுக தைலம் கொண்டென் தலையைச் சுகமாய் அபிஷேகம் செய்குவார்

pakaivark kethirae oru panthi paangkaay enakken raerpatuththich chuka thailam konten thalaiyaich chukamaay apishaekam cheykuvaar

ஆயுள் முழுவதும் என் பாத்ரம் அருளும் நலமுமாய் நிரம்பும் நேயன் வீட்டினில் சிறப்போடே நெடுநாள் குடியாய் நிலைத்திருப்பேன்

aayul muzhuvathum en paathram arulum nalamumaay nirampum naeyan veettinil chirappootae netunaal kutiyaay nilaiththiruppaen