ஏழை மனுவுருவை எடுத்த

ஆண்டவர்கள் போற்றும் விண்ணோனே – எங்கள் ஆதரவாய் உற்ற கோனே நல்ல தொண்டர்களுக் கருள் புரியும் நன் மனத் தூயா அன்பர் நேயா என் -இறை

aantavarkal poorrum vinnoonae – engkal aatharavaay urra koonae nalla thontarkaluk karul puriyum nan manath thooyaa anpar naeyaa en -irai

நன்று திகழ் பெரியோனே – திவ்ய ஞானம் எனும் பெயரோனே இயல் அன்றும் இன்றும் ஒன்றுபோல உறும் ஐயா ஒளிர் மெய்யா என்-இறை

nanru thikazh periyoonae – thivya nyaanam enum peyaroonae iyal anrum inrum onrupoola urum aiyaa olir meyyaa en-irai

எங்கும் நிறைந்த வல்லோனே – அன்பர்க் கின்பு செய்கின்ற நல்லோனே மிக இங்கிதமாய் உனை ஏத்தித் தொழ அருள் ஈவாய் க்ருபை ஆவாய் என்-இறை

engkum niraintha valloonae – anpark kinpu cheykinra nalloonae mika ingkithamaay unai aeththith thozha arul eevaay krupai aavaay en-irai