கர்த்தாவே உமது கூடாரத்தில்

தம் வல்ல ஞான நோக்கத்தை மா ஆழமாகவே மறைத்து வைத்தும், தம் வேளை முடியச் செய்வாரே

tham valla nyaana nookkaththai maa aazhamaakavae maraiththu vaiththum, tham vaelai mutiyach cheyvaarae

திகில் அடைந்த தாசரே மெய் வீரம் கொண்டிடும் மின் இடியாய்க் கார் மேகமே விண்மாரி சொரியும்

thikil ataintha thaacharae mey veeram kontitum min itiyaayk kaar maekamae vinmaari choriyum

உம் அற்ப புத்தி தள்ளிடும் நம்பிக்கை கொள்வீரே கோபமுள்ளேராய்த் தோன்றினும் உருக்க அன்பரே

um arpa puththi thallitum nampikkai kolveerae koopamullaeraayth thoonrinum urukka anparae

மூடர் நம்பிக்கையின்றியே விண்ஞானம் உணரார் தெய்வத்தின் ஞானம் தெய்வமே வெளிப்படுத்துவார்

mootar nampikkaiyinriyae vinnyaanam unaraar theyvaththin nyaanam theyvamae velippatuththuvaar