கர்த்தாவே

மரணத்தின் கட்டுகள் சூழ்ந்த போதும் துர்ச்சனப் பிரவாகம் புரண்ட போதும் நெருக்கத்தின் மத்தியில் குரல் எழுப்ப உருக்கமாய் வந்து உதவி செய்தார்

maranaththin kattukal choozhntha poothum thurchchanap piravaakam puranta poothum nerukkaththin maththiyil kural ezhuppa urukkamaay vanthu uthavi cheythaar

தயை செய்பவனுக்கு நீர் தயையுள்ளவர் உத்தமனை நீர் உயர்த்திடுவீர் புனிதனுக்கு நீர் புனிதரன்றோ புதிய கிருபையின் உறைவிடமே

thayai cheypavanukku neer thayaiyullavar uththamanai neer uyarththituveer punithanukku neer punitharanroo puthiya kirupaiyin uraivitamae

உம்மாலே ஒர் சேனைக்குள் பாய்வேன் உம்மாலே மதிலைத் தாண்டுவேன் சத்துருவை நான் தொடர்ந்திடுவேன் சதா காலமும் ஜெயம் எடுப்பேன்

ummaalae or chaenaikkul paayvaen ummaalae mathilaith thaantuvaen chaththuruvai naan thotarnthituvaen chathaa kaalamum jeyam etuppaen

இரட்சண்ய கேடகம எனக்குத் தந்தீர் உமது கரம் என்னை உயர்த்தும் கர்த்தரை அல்லால் தேவன் இல்லை அவரே எந்தன் கன்மலையே

iratchanya kaetakama enakkuth thantheer umathu karam ennai uyarththum karththarai allaal thaevan illai avarae enthan kanmalaiyae

பெலத்தினால் என்னை இடைக்கட்டி மான்களின் கால்களை போலாக்கி நீதியின் சால்வையை எனக்குத் தந்து உயர் ஸ்தலத்தில் என்னை நிறுத்துகின்றார்

pelaththinaal ennai itaikkatti maankalin kaalkalai poolaakki neethiyin chaalvaiyai enakkuth thanthu uyar sthalaththil ennai niruththukinraar