நெருக்கத்தின் எல்லை புரிந்தவரே

என் கண்ணீரின் நேரத்தில், உம் தோளில் சாயும் போதினில் உம் செயல் நினைத்தால் கண்ணீரும் ஆனந்தம் உயிரின் உயிராய் என்னில் நீர் இருப்பதினால் உலகம் வெறுத்தாலும் நீர் மட்டும் போதும் (2)

en kanneerin naeraththil, um thoolil chaayum poothinil um cheyal ninaiththaal kanneerum aanantham uyirin uyiraay ennil neer iruppathinaal ulakam veruththaalum neer mattum poothum (2)

உம் பெயர் சொல்லும் போது கண்விழி மூடும் போது என் இதயத்தில் உந்தன் சமூகம் ஆனந்தம் மலை போல் உயரும் உம் அன்பின் உயரம் மலையைக் காட்டிலும் பெரிதல்லவோ

um peyar chollum poothu kanvizhi mootum poothu en ithayaththil unthan chamookam aanantham malai pool uyarum um anpin uyaram malaiyaik kaattilum perithallavoo

உலகத்தின் ஆசைகள், என்னை இழுக்கின்ற வேளையில் உம் கண்ணீரின் விழிகள் என்னை அனைக்குதே திரும்பும் திசையெல்லாம் உம் முகம் மட்டும் தெரிகிறதே உந்தன் நேசம் என் பெயர் மறக்கச் செய்கிறதே (2)

ulakaththin aachaikal, ennai izhukkinra vaelaiyil um kanneerin vizhikal ennai anaikkuthae thirumpum thichaiyellaam um mukam mattum therikirathae unthan naecham en peyar marakkach cheykirathae (2)