பார்போற்றும் வேந்தன் பாரினில் வந்து

பாரில் எந்தன் பாவம் தீர்த்தார் பரத்தில் எந்தன் ஆவல் தீர்ப்பார் அகத்திலே சந்தோசமளித்தார் இகத்தி லென்றும் துதியே துதியே

paaril enthan paavam theerththaar paraththil enthan aaval theerppaar akaththilae chanthoochamaliththaar ikaththi lenrum thuthiyae thuthiyae

ஆயிரங்களிற் சிறந்தோர் ஆத்துமாவின் நேசராவர் ஆபத்திலென் தோழனவர் நாமத்திற்கே துதியே துதியே

aayirangkalir chiranthoor aaththumaavin naecharaavar aapaththilen thoozhanavar naamaththirkae thuthiyae thuthiyae

எண்ணிறந்த தூதர் கூட்டம் விண்ணினின்று போற்றும் நாளில் அண்ணல் இயேசுவின் அடிபணிந்தேன் பணிந்து சொல்வேன் துதியே துதியே

ennirantha thoothar koottam vinnininru poorrum naalil annal iyaechuvin atipaninthaen paninthu cholvaen thuthiyae thuthiyae

மண்ணின் சாயல் மாறியானும் மகிமை யேறி மாசாற்றோனாய் மன்னனோடு மணவறையில் மகிழ்வேன் என்றும் துதியே துதியே

mannin chaayal maariyaanum makimai yaeri maachaarroonaay mannanootu manavaraiyil makizhvaen enrum thuthiyae thuthiyae