பரிசுத்தமான பரமனே என்னை

கர்த்தர் மலைமேல் ஏறிச்சென்று நிற்கக் கூடியவன் யார் மாசற்ற செயல் தூய உள்ளம் உடைய மனிதனே

karththar malaimael aerichchenru nirkak kootiyavan yaar maacharra cheyal thooya ullam utaiya manithanae

நாமெல்லாம் பரிசுத்தராவதே தெய்வத்தின் திருச்சித்தம் பரிசுத்தமின்றி தெய்வத்தை யாரும் தரிசிக்க முடியாது

naamellaam parichuththaraavathae theyvaththin thiruchchiththam parichuththaminri theyvaththai yaarum tharichikka mutiyaathu

பரிசுத்தரென்றே ஓய்வின்றிப் பாடும் பரலோக கூட்டத்தோடு வெண்ணாடை அணிந்து குருத்தோலை ஏந்தி எந்நாளும் பாடுவேன்

parichuththarenrae ooyvinrip paatum paralooka koottaththootu vennaatai aninthu kuruththoolai aenthi ennaalum paatuvaen