Raja um prasannam

இறுதிக்காலம் இதுவே என அறிந்து கொண்டேன் நிச்சயமாய் உறக்கத்தில் இருந்து நான் உமைக்காண விழித்துக் கொண்டேன் வரவேண்டும் வரவேண்டும் விரைவாகவே வழிமேலே விழி வைத்துக் காத்திருக்கின்றேன்

iruthikkaalam ithuvae ena arinthu kontaen nichchayamaay urakkaththil irunthu naan umaikkaana vizhiththuk kontaen varavaentum varavaentum viraivaakavae vazhimaelae vizhi vaiththuk kaaththirukkinraen

மணமகனை வரவேற்கும், மதி உடைய கன்னிகை போல விளக்கோடு ஆயில் ஏந்தி, உமக்காக வெளிச்சமானேன்

manamakanai varavaerkum, mathi utaiya kannikai poola vilakkootu aayil aenthi, umakkaaka velichchamaanaen

உண்மையுள்ள ஊழியனாய், நீர் கொடுத்த தாலந்தை – உம் பயன்படுத்தி பெருக்கிடுவேன் மகிழ்ச்சியில் பங்கடைவேன்

unmaiyulla oozhiyanaay, neer kotuththa thaalanthai – um payanpatuththi perukkituvaen makizhchchiyil pangkataivaen

தாரளமாய்க் கொடுத்திடுவேன், தாங்கிடுவேன் ஊழியங்கள் அனாதை ஆதரவற்றோர் கண்ணீரைத் துடைத்திடுவேன்

thaaralamaayk kotuththituvaen, thaangkituvaen oozhiyangkal anaathai aatharavarroor kanneeraith thutaiththituvaen

ஊழியத்தில் உதவிடுவேன் புத்தி சொல்வேன் போதிப்பேன் இறைவாக்கு உரைத்திடுவேன் எப்போதும் துதித்திடுவேன்

oozhiyaththil uthavituvaen puththi cholvaen poothippaen iraivaakku uraiththituvaen eppoothum thuthiththituvaen

அந்தகார கிரியைகளை அகற்றிவிட்டேன் எறிந்துவிட்டேன் இச்சைக்கு இடங்கொடாமல் இயேசுவையே தரித்துக் கொண்டேன்

anthakaara kiriyaikalai akarrivittaen erinthuvittaen ichchaikku itangkotaamal iyaechuvaiyae thariththuk kontaen

குடிவெறி களியாட்டம் வேசித்தனம் விட்டுவிட்டேன் சண்டைகள், குறை சொல்லுதல் அடியோடு வெறுத்துவிட்டேன்

kutiveri kaliyaattam vaechiththanam vittuvittaen chantaikal, kurai cholluthal atiyootu veruththuvittaen

வீண்பெருமை தேடாமல் பொறமை கொள்ளமல் இழிவான உணர்வுகளை, சிலுவையிலே அறைந்துவிட்டேன்

veenperumai thaetaamal poramai kollamal izhivaana unarvukalai, chiluvaiyilae arainthuvittaen