தேடி வந்த அன்பை

காரிருள் சூழ்ந்த பாவ உலகின் வாரிதியில் அழியா தாரகையாய் நின்று நேர் வழி காட்டிடும் மா வரும் இரட்சகராய்

kaarirul choozhntha paava ulakin vaarithiyil azhiyaa thaarakaiyaay ninru naer vazhi kaattitum maa varum iratchakaraay

தேடுவாரின்றியே ஓடி அலைகையில் மேடுகள் மீதினிலே கூட்டி நல் மேய்ப்பராய் மந்தையிற் சேர்த்து ஈடேற்றிட நினைந்தவராய்

thaetuvaarinriyae ooti alaikaiyil maetukal meethinilae kootti nal maeypparaay manthaiyir chaerththu eetaerrita ninainthavaraay

பாரஞ் சுமந்தே உள்ளம் நொந்தோரை பரிந்து ஏற்றிடவும் போக்கிடவும் வினை நீக்கிடவும் தேவ ஆக்கினை ஏற்றவராய்

paarany chumanthae ullam nonthoorai parinthu aerritavum pookkitavum vinai neekkitavum thaeva aakkinai aerravaraay

ஆழி போல் ஆழ்ந்த அவர் தனத்தால் தாழ்ந்தோரை வாழ்விக்கவே ஏழ்மையின் கோலமே பூண்டவராயிருந்த பாழுலகந்தனிலே

aazhi pool aazhntha avar thanaththaal thaazhnthoorai vaazhvikkavae aezhmaiyin koolamae poontavaraayiruntha paazhulakanthanilae

ஜீவனுள்ள மா நம்பிக்கை யீயும் சீயோனில் தூதுகளால் நித்தியரான பிதாவின் நற்சாயலில் நித்தம் வளர்ந்திடவே

jeevanulla maa nampikkai yeeyum cheeyoonil thoothukalaal niththiyaraana pithaavin narchaayalil niththam valarnthitavae