தெருவினில் நான் கிடந்தேன்

உள்ளம் உருகிக் கனியாதா உணர்வு தூய்மை அடையாதா வெள்ளம் போன்ற உமதன்பில் விரும்பி உறைதல் எந்நாளோ

ullam urukik kaniyaathaa unarvu thooymai ataiyaathaa vellam poonra umathanpil virumpi uraithal ennaaloo

கள்ளமான எண்ணங்கள் கழிந்தே இன்பம் பெருகவே உள்ளம் தூய்மை ஆகவே உள்ளத் தொளியே வாராயோ

kallamaana ennangkal kazhinthae inpam perukavae ullam thooymai aakavae ullath tholiyae vaaraayoo

எண்ணம் புதிதாய் மலராதோ ஏட்டில் புதுமை பிறக்காதோ மண்ணுலகில் மாந்தர்கள் மாசு நீங்கி வாழாரா

ennam puthithaay malaraathoo aettil puthumai pirakkaathoo mannulakil maantharkal maachu neengki vaazhaaraa

தண்ணிமை தயவு தர்மங்கள் தாரணி மீது படரவே மண்ணும் விண்ணாய் மாறவே விண்ணின் ஒளியே வாராயோ

thannimai thayavu tharmangkal thaarani meethu pataravae mannum vinnaay maaravae vinnin oliyae vaaraayoo

உதயம் வாழ்வில் தோன்றாதா உண்மை ஒளிதான் பிறக்காதா நிதமும் வாய்மை நித்தியமாய் நிலவாய் எங்கும் நிறையாதா

uthayam vaazhvil thoonraathaa unmai olithaan pirakkaathaa nithamum vaaymai niththiyamaay nilavaay engkum niraiyaathaa