உம்மைத் துதிப்பேன் கர்த்தாதி கர்த்தரே

அழிவில் நின்று பிராணனை மீட்டுக் கொண்டீரே கிருபை இரக்கத்தால் கீரிடம் சூட்டினீர்

azhivil ninru piraananai meettuk konteerae kirupai irakkaththaal keeritam choottineer

நன்மைகளினால் எந்தன் வாயை நிரப்பினீர் கழுகைப் போல் சிறகை விரிக்கச் செய்தீரே

nanmaikalinaal enthan vaayai nirappineer kazhukaip pool chirakai virikkach cheytheerae

என் பாவங்களுக்குத் தக்கதாக செய்யாமல் உந்தன் பெரிய கிருபையாலே நேசித்தீரே

en paavangkalukkuth thakkathaaka cheyyaamal unthan periya kirupaiyaalae naechiththeerae

எந்தன் உருவம் இன்னது என்று அறிந்தவரே மண்ணாம் இந்த ஏழையை நீர் கண்டீரே

enthan uruvam innathu enru arinthavarae mannaam intha aezhaiyai neer kanteerae