வாரம் முற்றும் க்ஷேமமாய்

காலங்கள் மாய்கையிலே கழியுதே கனா போல் நீங்கிடுதே காரிருள் உந்தனை மூடி வருதே கர்த்தரின் பதம் வருவாய்

kaalangkal maaykaiyilae kazhiyuthae kanaa pool neengkituthae kaarirul unthanai mooti varuthae karththarin patham varuvaay

நோயதின் வேதனையால் அனுதினம் நொய்து நீ வாடுவதேன் நேயவர் ஆ ! தழும்பேற்றோர் அதினார் நீயுமே சுகமடைவாய்

nooyathin vaethanaiyaal anuthinam noythu nee vaatuvathaen naeyavar aa ! thazhumpaerroor athinaar neeyumae chukamataivaay

இரத்தத்தை சிந்தினாரே உந்தனையே சுத்தனாய் ஆக்கிடவே சத்துருவாகிய உன்னை தமது புத்திரனாக மாற்றுவார்

iraththaththai chinthinaarae unthanaiyae chuththanaay aakkitavae chaththuruvaakiya unnai thamathu puththiranaaka maarruvaar

தண்ணீரின் முழுக்கினாலே கழுகியே விண்ணதின் ஆவியினால் மன்னவன் இயேசுவின் சாயல் தரித்தே அன்பிலே வளர்ந்திடுவாய்

thanneerin muzhukkinaalae kazhukiyae vinnathin aaviyinaal mannavan iyaechuvin chaayal thariththae anpilae valarnthituvaay

இந்நிலம் வந்திடுவார் எந்நேரமோ சொந்தமே ஆனவர்க்காய் சிந்தையே செய்திடுவாய் நண்பனே நீ இந்த வேளையில் வருவாய்

innilam vanthituvaar ennaeramoo chonthamae aanavarkkaay chinthaiyae cheythituvaay nanpanae nee intha vaelaiyil varuvaay