ஆயிரம் நாவுகள் போதாதே

பாவத்தில் மாண்ட உனைப் பங்கமின்றி விடுவிப்பேனென்கிறாரே அன்பரின் சத்தம் கேட்கும் நாளில் அன்பாய்ப் பாதம் அண்டிக்கொள்வீர்

paavaththil maanta unaip pangkaminri vituvippaenenkiraarae anparin chaththam kaetkum naalil anpaayp paatham antikkolveer

செல்வத்தை நாடி ஓடிச் செல்வாயோ? சேர்த்திடுமே நரகில் எல்லாம் விழல் என்று எண்ணி நேசர் பாதம் அண்டிக்கொள்வீர்

chelvaththai naati ootich chelvaayoo? chaerththitumae narakil ellaam vizhal enru enni naechar paatham antikkolveer

மாயமே மண்ணுலகில் யாவதுமே மனக்கவலை தீருமே மயங்காமலே மனதில் தினம் மகிபரன்பில் அமிழ்ந்து நட

maayamae mannulakil yaavathumae manakkavalai theerumae mayangkaamalae manathil thinam makiparanpil amizhnthu nata

மரணமே நினையா நேரமதில் வந்துனைச் சந்திக்குமே மரணவழி விட்டுப் பரன் மாட்சி வழி நடந்திடுமே

maranamae ninaiyaa naeramathil vanthunaich chanthikkumae maranavazhi vittup paran maatchi vazhi natanthitumae

மறப்பாயோ மாட்சிமை தான் மறந்து மானிடர்க்காய் மாண்டவரை மாறாப் பரிசுத்தமீந்து மன்னன் மார்பிலணைத்திடுவார்

marappaayoo maatchimai thaan maranthu maanitarkkaay maantavarai maaraap parichuththameenthu mannan maarpilanaiththituvaar