யார் என்னைக் கைவிட்டாலும்

உந்தன் அன்பை ருசிக்கும் முன்னே உலக அன்புக்காய் ஏங்கினேன் உந்தன் அன்பை ருசித்த பிறகு உமக்காய் பைத்தியமாய் மாறினேன் (3)

unthan anpai ruchikkum munnae ulaka anpukkaay aengkinaen unthan anpai ruchiththa piraku umakkaay paiththiyamaay maarinaen (3)

சிலுவை சுமந்து சுயத்தை வெறுத்து உமக்காய் ஊழியம் செய்திடுவேன் என்ன ஆனாலும் எது நடந்தாலும் உமக்காய் என்றும் நான் வாழுவேன் (3)

chiluvai chumanthu chuyaththai veruththu umakkaay oozhiyam cheythituvaen enna aanaalum ethu natanthaalum umakkaay enrum naan vaazhuvaen (3)