tt%எருசலேமிலிருந்து ஒருவன் எரிகோவிற்குச் சென்றான்

கர்த்தர் உன்மேல் மனம் இறங்குகிறார் ஆதரவாய் எழுந்து நிற்கின்றார் தயை செய்யும் காலம் வந்தது குறித்த நேரமும் வந்துவிட்டது விழித்தெழு சீயோனே வல்லமையை தரித்துக்கொள்

karththar unmael manam irangkukiraar aatharavaay ezhunthu nirkinraar thayai cheyyum kaalam vanthathu kuriththa naeramum vanthuvittathu vizhiththezhu cheeyoonae vallamaiyai thariththukkol

துரத்துண்ட இஸ்ரவேலரை துரிதமாய் கூட்டிச்சேர்க்கின்றார் சீயோனை திரும்ப கட்டுகிறார் மகிமையிலே காட்சியளிப்பார்

thuraththunta isravaelarai thurithamaay koottichchaerkkinraar cheeyoonai thirumpa kattukiraar makimaiyilae kaatchiyalippaar

பூமியின் ஜனங்களுக்குள்ளே புகழ்ச்சியும் கீர்த்தியுமவாய் உன்னிலிருந்து வேதம் வெளிப்படும் கர்த்தர் வசனம் பிரசித்தமாகும்

poomiyin janangkalukkullae pukazhchchiyum keerththiyumavaay unnilirunthu vaetham velippatum karththar vachanam pirachiththamaakum

இரவும் பகலும் மௌனமாயிராத ஜாமக்காரர் உன் மதில்மேல் அமரிக்கையாய் இருப்பதில்லை அமர்ந்திருக்க விடுவதில்லை

iravum pakalum maunamaayiraatha jaamakkaarar un mathilmael amarikkaiyaay iruppathillai amarnthirukka vituvathillai

மலைகள் குன்றுகள் நடுவே மிக மேலாய் நிலைநிறுத்துகிறார் மக்கள் இனம் தேடி வருவார்கள் ஓடி வந்து மீட்படைவார்கள்

malaikal kunrukal natuvae mika maelaay nilainiruththukiraar makkal inam thaeti varuvaarkal ooti vanthu meetpataivaarkal

கர்த்தர் உன்னை விரும்பினபடியால் தெரிந்துகொண்டார் உறைவிடமாய் – அவர் அமர்ந்திருக்கும் அரியணை நீ தான் அகிலத்திற்கும் வெளிச்சம் நீ தான்

karththar unnai virumpinapatiyaal therinthukontaar uraivitamaay – avar amarnthirukkum ariyanai nee thaan akilaththirkum velichcham nee thaan