பரலோகமே என் சொந்தமே

வருத்தம் பசி தாகம் மனத்துயரம் அங்கே இல்லை விண் கிரீடம் வாஞ்சிப்பேன் விண்ணவர் பாதம் சேர்வேன்

varuththam pachi thaakam manaththuyaram angkae illai vin kireetam vaanychippaen vinnavar paatham chaervaen

சிலுவையில் அறையுண்டேன் இனி நானல்ல இயேசுவே அவரின் மகிமையே எனது இலட்சியமே

chiluvaiyil araiyuntaen ini naanalla iyaechuvae avarin makimaiyae enathu ilatchiyamae

இயேசு என் நம்பிக்கையாம் இந்த பூமியும் சொந்தமல்ல பரிசுத்த சிந்தையுடன் இயேசுவைப் பின்பற்றுவேன்

iyaechu en nampikkaiyaam intha poomiyum chonthamalla parichuththa chinthaiyutan iyaechuvaip pinparruvaen

ஓட்டத்தை ஜெயமுடன் நானும் ஓடிட அருள் செய்வார் விசுவாச பாதயில் சோராது ஓடிடுவேன்

oottaththai jeyamutan naanum ootita arul cheyvaar vichuvaacha paathayil chooraathu ootituvaen

பரம சுகம் காண்பேன் பரம தேசம் அதில் சேர்வேன் ராப்பகல் இல்லையே இரட்சகர் வெளிச்சமே

parama chukam kaanpaen parama thaecham athil chaervaen raappakal illaiyae iratchakar velichchamae

அழைப்பின் சத்தம் கேட்டு நானும் ஆயத்தமாகிடுவேன் நாட்களும் நெருங்குதே வாஞ்சையும் பெருகுதே

azhaippin chaththam kaettu naanum aayaththamaakituvaen naatkalum nerungkuthae vaanychaiyum perukuthae

பளிங்கு நதியோரம் சுத்தர் தாகம் தீர்த்திடுவார் தூதர்கள் பாடிட தூயனை தரிசிப்பேன்

palingku nathiyooram chuththar thaakam theerththituvaar thootharkal paatita thooyanai tharichippaen