దవలవర్ణుడా రత్నవర్ణుడా పదివేలలో అతిప్రియుడా

దవలవర్ణుడా రత్నవర్ణుడా పదివేలలో అతిప్రియుడా అతి కాంక్షనీయుడా (2) ఎందుకయ్యా మాపై ప్రేమ ఎందుకయ్యా మాపై కరుణ ఘోర పాపినైన నన్ను లోకమంతా వెలివేసినా అనాథగా ఉన్న నన్ను ఆప్తులంతా దూషించగా నీ ప్రేమ నన్నాదుకొని నీ కరుణ నన్నోదార్చెను గాయములతో ఉన్న నన్ను స్నేహితులే గాయపరచగా రక్తములో ఉన్న నన్ను బంధువులే వెలివేసినా నీ రక్తములో నను కడిగి నీ స్వారూపము నాకిచ్చితివా అర్హత లేని నన్ను నీవు అర్హునిగా చేసితివి నీ మహిమలో నిలబెట్టుటకు నిర్దోషిగా చేసితివి నీ సేవలో నను వాడుకొని నీ నిత్య రాజ్యము చేర్చితివి (2) ||దవలవర్ణుడా||

davalavarnnudaa rathnavarnnudaa padiveelaloo athipriyudaa athi kaankssaneeyudaa (2) endukayyaa maapai preema endukayyaa maapai karunna ghoora paapinaina nannu lookamanthaa veliveesinaa anaathagaa unna nannu aapthulanthaa duussinchagaa nee preema nannaadukoni nee karunna nannoodaarchenu gaayamulathoo unna nannu sneehithulee gaayaparachagaa rakthamuloo unna nannu bandhuvulee veliveesinaa nee rakthamuloo nanu kadigi nee svaaruupamu naakichchithivaa arhatha leeni nannu neevu arhunigaa cheesithivi nee mahimaloo nilabettutaku nirdoossigaa cheesithivi nee seevaloo nanu vaadukoni nee nithya raajyamu cheerchithivi (2)        ||davalavarnnudaa||