ఏమాశ్చర్యము ప్రియులారా క్రీస్తు మరణము

కొండవలె భారమై లోక పాపములు దండింపఁబడె ఘోరమై నిండు భారము క్రింద నిలుచున్న వేళను గుండె దిగులునఁ దనువు నిండె రక్తపుఁ జెమట మెండుకొని దుఃఖములతో నా తండ్రి యీ పాత్రమును నా కడ నుండి తొలగించుటకు మనపై యుండినను జేయమని వేఁడెను ||ఏమాశ్చర్యము ప్రియులారా||

kondavale bhaaramai looka paapamulu dandinpambade ghooramai nindu bhaaramu krinda niluchunna veellanu gunde digulunam danuvu ninde rakthapum jemata mendukoni duhkhamulathoo naa thandri yee paathramunu naa kada nundi tholaginchutaku manapai yundinanu jeeyamani veemdenu ||eemaashcharyamu priyulaaraa||

కడు దుర్మార్గులచేతను క్రీస్తుఁడు పట్టు వడె దానంతట తాను చెడుగు లెందరు నింద జేసి మోముపై నుమిసి వడిముళ్లతో నల్లఁ బడిన కిరీటము తడయ కౌదల బెట్టి కరముల నడుగులను సిలువ నిడి మేకులు దొడిపి ప్రక్కను రక్తజలములు దొరగ గుంతము గ్రుచ్చి రహహా ||ఏమాశ్చర్యము ప్రియులారా||

kadu durmaargulacheethanu kreesthumdu pattu vade daananthata thaanu chedugu lendaru ninda jeesi moomupai numisi vadimulllathoo nallam badina kireetamu thadaya kaudala betti karamula nadugulanu siluva nidi meekulu dodipi prakkanu rakthajalamulu doraga gunthamu gruchchi rahahaa ||eemaashcharyamu priyulaaraa||

ఇరు పార్శ్యముల నిద్దరి దొంగల నునిచి మరణావస్థలఁ బెట్టిరి నిరపరాధి ప్రభువు దురితాత్ము లొనరించు తరుచు బాధల కోర్చి మరి వారిఁ గరుణించి యెరుఁగ రేమి యొనర్తురో యీ దురిత జీవులు వీరి నోహో పరమ జనక క్షమించు మని తన యరుల కొరకై వేఁడు కొనియెను ||ఏమాశ్చర్యము ప్రియులారా||

iru paarshyamula niddari dongala nunichi marannaavasthalam bettiri niraparaadhi prabhuvu durithaathmu lonarinchu tharuchu baadhala koorchi mari vaarim garunninchi yerumga reemi yonarthuroo yee duritha jeevulu veeri noohoo parama janaka kssaminchu mani thana yarula korakai veemdu koniyenu ||eemaashcharyamu priyulaaraa||