ఇలఁ పుచ్చుకొనుట కన్న నెంతో

పొడగాంచి చుక్క జ్ఞానులు కరము నడిచి నడచి కానుకలు నిడి బాలనృపునిమ్రోల పడి మ్రొక్కి మోడ్చి కేలఁ గడు నిత్యభాగ్యమును సౌభాగ్యమును గడించికదా వెడలి రమందానందముతోడ ||ఇలఁ పుచ్చుకొనుట||

podagaanchi chukka jnyaanulu karamu nadichi nadachi kaanukalu nidi baalanrupunimroola padi mrokki moodchi keelam gadu nithyabhaagyamunu saubhaagyamunu gadinchikadaa vedali ramandaanandamuthooda ||ilam puchchukonuta||

మును పేద విధవ చాల భక్తి నొనరంగ గుడి చందాలఁ దన జీవనం బై యుండు నెనరాని కాసుల రెండు మనసార నర్పించె సమర్పించె మనశ్శాంతిన్ గని యెను క్రీస్తుని వరముల బడసె ||ఇలఁ పుచ్చుకొనుట||

munu peeda vidhava chaala bhakthi nonaranga gudi chandaalam dana jeevanam bai yundu nenaraani kaasula rendu manasaara narpinche samarpinche manashshaanthin gani yenu kreesthuni varamula badase ||ilam puchchukonuta||

తనయ నీదు హృదయంబు నాకి మ్మనె దేవుఁడె యనయంబు మన సొప్పి మన కానుకల మారాడక మన సకల మును నీయఁ గావలయున్ బ్రభుడాయవలెన్ మనం బలరన్ సణుగక గొణుగక వర్ధిల్లు కొలఁది ||ఇలఁ పుచ్చుకొనుట||

thanaya needu hrudayanbu naaki mmane deevumde yanayanbu mana soppi mana kaanukala maaraadaka mana sakala munu neeyam gaavalayun brabhudaayavalen manam balaran sannugaka gonnugaka vardhillu kolamdi ||ilam puchchukonuta||