మహిమ మహిమ మహిమ యనుచు

శత సహస్ర సంఖ్య మించి బాల సం చయము ప్రభుని గద్దె చుట్టున నతులితంబు లైన కాంతి గతుల నమర మింటఁ బాడ నీతీరు నెవరు దెచ్చి రచటి కేగతిఁ దాఁగూడి మ్రోగఁగ సాగిరి ||మహిమ మహిమ||

వింతయైన మతులు జేయఁగా నెవఁడు తనదు విలువలేని నల్లఁ జల్లగ సమసెనో యఘంబు లట్టి జనకుఁడైన ప్రభువు నెదుట నమల కోమలంబులైన యాటలఁ బాటల మీటుచుఁ జాటుచు ||మహిమ మహిమ||

తాము ప్రభుని కృపను మిగులను జూచి యతని దయను లోక మందు వేడ్కను బ్రేమఁజెంది యిపుడు గొఱ్ఱె పిల్లయైన ప్రభువు నెదుట దాము మోద మలర నిలిచి వేమరు దామెల్ల నా మోముఁ బ్రేమించి ||మహిమ మహిమ||