నాదు ప్రాణ మోప్రభో, నేను

నాదు నోరు నిత్యము నీదు బోధఁ బల్క నీ నాదు సొమ్ము సొత్తులు నీకు నిత్తు నెప్పుడు నాదు కాల మంతయు నిన్నుఁ బ్రస్తుతింపనీ బుద్ధి పూర్వకంబు నిన్ను నేను కొల్వనీ. ||నాదు ప్రాణ||

naadu nooru nithyamu needu boodham balka nee naadu sommu soththulu neeku niththu neppudu naadu kaala manthayu ninnum brasthuthinpanee buddhi puurvakanbu ninnu neenu kolvanee. ||naadu praanna||

సొంత మేలుఁ గోరక నీదు కీర్తిఁ గోరుదు నాదు నంతరంగము స్వీకరించి యేలుము నాదు నిండు ప్రేమను నీకర్పింతు నెప్పుడు నన్ను నీదు సొత్తుగా నీ వంగీకరించుము. ||నాదు ప్రాణ||

sontha meelum gooraka needu keerthim goorudu naadu nantharangamu sveekarinchi yeelumu naadu nindu preemanu neekarpinthu neppudu nannu needu soththugaa nee vangeekarinchumu. ||naadu praanna||