రక్షకా, నన్ మర్వఁబోకు మొఱ్ఱ

నీ కృపాసనంబు నొద్ద శాంత మియ్యుము పశ్చాత్తాప పడు నిన్ను నాదరించుము. ||రక్షకా, నన్||

నీదు పుణ్య మేను నమ్మి యా శ యింతు నిన్ క్రుంగినట్టి నాదు నాత్మఁ బ్రోవు ప్రేమతో ||రక్షకా, నన్||

నాకు సుఖదాత వీవె జీవదాతవే యిహపరలములయందు దిక్కు నీవెగా ||రక్షకా, నన్||