రోజంతా ద్వేషం మనుషుల కోపం

రోజంతా ద్వేషం మనుషుల కోపం తీరని బాధ ఇది తీరము చేరనిది అవమానం ఆవేశం కన్నీళ్ళే ఈ దేహం విరిగిన హృదయం నలిగిన దేహం శవమై పోవులే ఈ జీవితము ఊపిరి ఆహుతై మిగిలెనే నీ కృప నాకు చాలును దేవా నీ ప్రేమ నన్ను విడువదు ప్రభువా (2) గర్బము లేని ఈ శరీరము నిందై పోయిన ఈ జీవితము నీ ప్రజలే నన్ను ద్వేషించగా అయిన వాల్లే శోధించిగా రావా దేవా నీ ప్రేమతో నింపుము ప్రభువా నీ కృపతో నిలబెట్టుము దేవా నీ ప్రజలతో నిందైన నన్ను నీ సాక్షముతో చేయి పట్టి నడుపుము నీ మార్గములో పడుతున్న నన్ను నీ వాక్యముతో ఎవరు మాట్లాడినా నీ స్వరమే అది ఎవరు ప్రేమించినా నీ ప్రేమా అది

roojanthaa dveessam manussula koopam theerani baadha idi theeramu cheeranidi avamaanam aaveesham kanneellllee ee deeham virigina hrudayam naligina deeham shavamai poovulee ee jeevithamu uupiri aahuthai migilenee nee krupa naaku chaalunu deevaa nee preema nannu viduvadu prabhuvaa (2) garbamu leeni ee shareeramu nindai pooyina ee jeevithamu nee prajalee nannu dveessinchagaa ayina vaallee shoodhinchigaa raavaa deevaa nee preemathoo ninpumu prabhuvaa nee krupathoo nilabettumu deevaa nee prajalathoo nindaina nannu nee saakssamuthoo cheeyi patti nadupumu nee maargamuloo paduthunna nannu nee vaakyamuthoo evaru maatlaadinaa nee svaramee adi evaru preeminchinaa nee preemaa adi